Welke kosten komen er kijken bij een uitvaart?

Wat is handig om te weten?

Over de kosten van een uitvaart en polissen

  • De gemiddelde uitvaart kost tussen de €4500,00 en €8000,00
  • Een crematie is meestal goedkoper dan een begrafenis.
  • De kosten van cremeren bestaan uit vier onderdelen, namelijk het cremeren zelf, de plechtigheid, het gebruik maken van de koffieruimte en de catering. Afhankelijk van uw keuze wordt het bedrag hoger of lager.
  • Alleen cremeren is namelijk ook een mogelijkheid.
  • De kosten van cremeren zijn terug te vinden op de website van het crematorium of anders op te vragen.
  • De kosten voor begraven zijn heel verschillend per gemeente en begraafplaats. Ik kan de exacte kosten voor u opvragen. U kunt dat zelf ook doen. Meestal staan de kosten genoemd op een website, maar zijn niet altijd even makkelijk te begrijpen.
  • De kosten van een uitvaart stijgen als het aantal genodigden toeneemt, omdat daarmee de kosten van de catering stijgt. Koffie en thee is uiteraard goedkoper dan fris, bier en wijn.
  • De kosten stijgen ook wanneer een rouwauto wordt gekozen die langer dan 1,5 uur gebruikt wordt. Dat gebeurt bijvoorbeeld wanneer de auto moet wachten tijdens een ceremonie en daarna doorgaat naar de begraafplaats.
  • En wist u dat volgauto’s net zo duur zijn als de rouwauto zelf.
  • Als u ervoor kiest zelf een auto te rijden zijn er uiteraard geen extra kosten. Het mag en de enige voorwaarde is dat de auto lang genoeg is om een kist te vervoeren.
  • De kosten voor het dragen van de kist door professionele dragers is ook een kostenpost. Als u met elkaar draagt valt deze kostenpost weg.
  • Aan de hand van één gesprek kan ik uw wensen uitwerken en een realistische kostenbegroting maken. Dan weet u ook gelijk welk bedrag u achter de hand moet hebben op een spaarrekening.
  • U kunt ook kiezen om dat bedrag te sparen via een uitvaartpolis, maar eigenlijk is er geen verschil met een spaarrekening.
  • U bent vrij om uw eigen uitvaartbegeleider te kiezen ook al heeft u een uitvaartpolis via een verzekering of via een bekende uitvaartorganisatie. Ik kan u vertellen wat de waarde van uw huidige polis is als u kiest voor uw eigen uitvaartbegeleider.
leven-en-dood

Leven en dood op één dag

Vlak voor de kerst spreek ik de familie Ouwenaar in verband met het overlijden van hun vader en opa. Tijdens het gesprek valt mij direct een jonge vrouw op, ze is hoogzwanger.  Ze stelt zich voor als Leontien, kleindochter. Naast haar zit haar vader Wim Ouwenaar.

“Mag ik je feliciteren”, zeg ik na een half uurtje, nadat ik haar even daarvoor nog gecondoleerd heb met het verlies van haar opa. “Ja”, zegt ze met een blos op haar wangen, “dat mag. Ik ben over 8 dagen uitgerekend”.

Wim, die deze week zijn vader heeft verloren en binnen een paar dagen zijn eerste kleinkind verwacht zegt tegen mij: “Is dat niet bijzonder allemaal? Zou het mogelijk zijn de uitvaart snel te laten plaatsvinden, zodat Leontien en haar man de uitvaart nog kunnen meemaken?

We komen uit op de vijfde dag na het overlijden, eerder lukt niet, omdat er een zondag tussen zit.

Op de ochtend van de uitvaart wordt duidelijk dat Leontien en haar man niet aanwezig kunnen zijn omdat de weeën die nacht zijn begonnen. Zij voelen zich er ongemakkelijk onder, vertelt vader Wim mij, “ze willen niet in het middelpunt staan op de dag dat haar opa in het middelpunt hoort te staan”.  Ik knik begripvol en zeg: “het is tegelijk heel bijzonder dat dit gebeurd”.  Hij knikt en kijkt een beetje voor zich uit.

De hele dag staat in het teken van het afscheid van opa Ouwenaar, maar ook is iedereen, en zeker Wim en zijn vrouw, in bijzondere verwachting van het eerste kleinkind.

Na afloop van de uitvaartplechtigheid eet de familie nog een hapje met elkaar. En omdat opa Ouwenaar erg van stampot boerenkool hield maakt het restaurant, waar de afscheidsbijeenkomst plaatsvind, stampot boerenkool met worst klaar.

Na het eten neemt de familie afscheid van elkaar. Het is inmiddels half acht ‘s avonds en dan gaat de telefoon van Wim. Hij is opa geworden, van een kleinzoon: Sem.

Opnieuw omhelst iedereen elkaar en vloeien er tranen, van verdriet en van blijdschap. Zoveel verschillende emoties op één dag.

Een paar weken later sprak ik  zoon Wim nog een keer bij de evaluatie van de uitvaart. Hij liet me alle kaarten zien die hij de afgelopen weken had gekregen, een variatie van kerstkaarten, deelnemingskaarten en felicitatiekaarten. Hij glimlachte van oor tot oor. Zoiets verzin je toch niet.

Jan Vink Afscheid en Uitvaart start locatie in Krimpenerwaard.

De afgelopen periode is Jan Vink, Afscheid en Uitvaart in de Krimpenerwaard begonnen. In het najaar van 2016 zijn er contacten gelegd met de gemeente Krimpenerwaard, de begraafplaatsen in de regio, het crematorium en de natuurbegraafplaats IJsselhof in Gouda. Ook zijn er diverse locaties bezocht en zijn er mooie contacten ontstaan met diverse eigenaren van mooie locaties voor afscheidsplechtigheden. Het is vanaf nu mogelijk om op diverse boerderijloacties een afscheidsceremonie te organiseren.

Buitenuitvaart op Vockestaert een succes

Op woensdag 1 juni heb ik een prachtige buitenuitvaart mogen organiseren op de locatie Vockestaert in Schiedam. Samen met de 300 schapen onder leiding van schaapsherder Lex Thoen hebben we Henk de Vries, een voormalig boer met een voorliefde voor schapen herdacht. De uitvaart was in scene gezet met een fictieve overledene. Doel van de dag was vooral om via […]

Speel het spel, gedicht

Al begin dit jaar werd Adelheid Roosen geïnterviewd in het NCRV programma De Verwondering. Zij las daarin een gedicht voor Over de dorpen van Peter Handke. Ik vond dat zo mooi en treffend dat ik het wilde delen.

 

Speel
het spel.

Breng
je werk in gevaar.

Wees
niet de hoofdpersoon.

Zoek
de confrontatie.

Maar
doe het onopzettelijk.

Vermijd
bijbedoelingen.

Verzwijg
niet.

Wees
week en sterk.

Wees
slim, steek je nek uit en veracht de overwinning.

Kijk
niet toe, bewijs niets, maar blijf met alle tegenwoordigheid van geest open
voor tekens.

Laat
je ogen zien, laat de anderen erin kijken, zorg voor ruimte en beschouw ieder
in zijn eigen perspectief.

Beslis
alleen met hartstocht.

Misluk
rustig.

Neem
vooral de tijd en bewandel zijpaden.

Laat
je afleiden.

Neem
om het zo te zeggen vakantie.

Houdt
je niet doof voor geen boom voor geen water.

Trek
jezelf terug in jezelf als je daar zin in hebt en gun je de zon.

Vergeet
de mensen in je naaste omgeving, verstevig je banden met onbekenden, buig je
over bijzaken, wijk uit naar de verlatenheid, vermoord het noodslotdrama,
veracht het ongeluk, analyseer het conflict.

Neem
je eigen kleur aan tot je in je gelijk staat en het ruisen van de bladeren zoet
wordt.

Loop
stilzwijgend langs de dorpen.

Ik
volg je.

 

uit:
Peter Handke, Over de dorpen (1981).

foto: jan vink (janvink.exto.nl)

Medereiziger – boek

Medereiziger is een praktisch maar vooral erg steunend boek voor partners van een ongeneeslijk zieke. Het is zeer de moeite waard.

Marcella Tam, schrijfster, ontwikkelingspsycholoog maar vooral ervaringsdeskundige neemt je als lezer mee in de wereld van de medereiziger. Voor wie het mee maakt is het één en al herkenning.

Het boek is voor 24,50 euro te bestellen via:

http://medereizigervaneenongeneeslijkzieke.nl/bestel-boek/

De laatste reis in je eigen auto. Mag dat?

Het
antwoord is: ja dat mag!

De
wet geeft geen enkele beperking op rouwvervoer.  Alles mag, zelfs per koe of fiets. Of per koe
of fiets  erg handig is bepaalt u zelf,
maar het kan en het mag.

Over
rouwvervoer valt veel te zeggen. Waar vroeger de laatste  reis werd voltooid in een rouwkoets met
paarden  of bij de minder gesitueerden
met de loopkoets, zo werd  in het
autotijdperk lange tijd de zwarte staatsieauto van het Amerikaanse merk Cadillac voorgereden. Daar
werd niet over gesproken, dat was gewoon zo. U kent ze wel, de zwarte statige
auto’s met zwarte gordijnen, zwarte vlaggetjes voorop en een chauffeur in een
zwart pak en dito handschoenen. In België ging er nog een groot kruis op het
dak, maar daar houden wij Nederlanders niet zo van. In de jaren tachtig kwam de
Mercedes staatsieauto erbij als Europese tegenhanger. Ook mocht u vanaf die
tijd de kleur bepalen, te weten een zwart of grijs model, en later zelfs een
wit model. De gordijntjes zijn nog steeds
standaard aanwezig, maar het mag allemaal wat opener.

Over het vervoer tijdens de uitvaart zijn de meeste
mensen zeer uitgesproken. Men vindt de traditionele staatsieauto of rouwauto
mooi of niet mooi. Zo duidelijk ligt dat meestal wel. De voorstanders vinden de
auto’s statig, waardig, gepast. Soms, maar steeds minder vaak, gevolgd door één
of meerdere volgauto’s.

Er zijn ook  families
die minder uitgesproken zijn en die het niet uitmaakt wat voor rouwauto wordt
voorgereden. “Rouwauto? Doet u maar een grijze. Volgauto’s?  Nee, geen volgauto’s”.

In
deze tijd waarin individualiteit voorop staat laat men zich niet alles meer
zeggen. Mensen willen en kunnen kiezen. Er is behoefte aan variatie en keuze en
de vervoerderbranche speelt daarop in met nieuwe modellen in meerdere kleuren.
Na het zwart, grijs en wit zijn er tegenwoordig ook rode en blauwe rouwauto’s.
Er bestaat zelfs een roze. Nieuw is ook het assortiment aan oldtimers, zoals de
oude Citroen DS, de zogenaamde Snoek, een Daimler en zelfs de VW busjes zijn
steeds meer in trek.

In de alternatieve hoek zijn er verder nog fietsen of motoren
met aanhanger, een caravan of loopkoets en serieus, de uitvaartwagen met koe
ervoor bestaat echt! Ook de klassieke paardenkoets is nog altijd te verkrijgen,
helemaal in stijl.

Misschien is het eigen vervoer nog wel het meest
persoonlijk. Denk hierbij aan de vrachtauto voor de vrachtwagenchauffeur of de
eigen paarden voor de rouwstoet bij een paardenliefhebber.

Persoonlijk denk ik dat het belangrijk is dat ik als
uitvaartbegeleider mensen een keuze kan voorleggen. Als voorbeeld moet ik
denken aan een vader die er voor koos zijn overleden dochter zelf te begeleiden
met zijn eigen auto. Toen ik hem op dit idee bracht was hij meteen overtuigd. ‘Dat
wil ik!’, zei hij: ‘ik heb haar altijd weggebracht, naar sport, school,
vrienden. Nu kan ik haar zelf nog wegbrengen en dat wil ik graag doen.’ Ik
herinner me het als een erg ontroerend moment. Het was mooi te zien hoe de
vader gelijk in actie kwam om te regelen dat de auto er klaar voor was. We
hebben letterlijk de stoelen uit de auto laten halen via een bevriende
garagehouder. Ook hebben we, voor de zekerheid een showmodel kist laten komen
(met dank aan de vriendelijke  en behulpzame
kistenfabrikant) en gelukkig paste de kist. Zelfs de moeder en haar broer
konden nog mee in de auto.

Mijn belangrijkste boodschap is dat ook voor rouwvervoer
geldt dat alles kan en dat u het zelf bepaalt. Het één is niet beter dan het
ander, het is belangrijk dat u weet wat kan op de manier die bij u past.

P.s:

Zelf heb ik een fantasie over een uitvaart met een bootje,
zo wegvaren door een polderslootje in de mist. En dan uitgezwaaid worden door
je beste vrienden en familie. Kabbelend water, brandende fakkels, zoiets, maar
misschien moet het maar een fantasie blijven, ik denk er nog over na.

Jan Vink, Voorburg

Gedicht: Even maar

Ik wil je graag iets vragen, Dood.

Mag ik even op je schoot?

Even maar: Ik ben nog klein

en vraag me af hoe het zal zijn

om dichter naar je toe te leven.

Toe nou, Dood, het hoeft maar even.

Vijf minuutjes lijkt me fijn.

Dan denk ik dat ik later;

als je langzaam dichterbij komt,

minder bang voor je zal zijn.

Uit: Doodgewoon van Bette Westera & Sylvia Weve.

Natuurbegrafenis op Hillig Meer

Afgelopen week een uitvaart gehad op een natuurbegraafplaats in Drenthe. De sfeer was huiselijk en de omgeving mooi en bosrijk.

Een mooie manier van afscheid nemen en begraven als de natuur een belangrijke rol je leven speelt.

Kerstgroet

Van vrienden kreeg ik een mooie kerstkaart met een mooie kerstgroet. Ik wil deze graag delen:

image

Er is één land: de wereld

Er is één volk: de mensheid

Er is één geloof: de liefde.

(kaart Klaas Gubbels)

Ik wens jullie al het goede toe!

Jan Vink